Web 3.0: The Semantic Web

Sir Tim Berners-Lee, de uitvinder van het World Wide Web, werkt al een aantal jaar aan zijn grote droom: het semantische web. Het onderzoeksbureau PewInternet heeft onderzocht hoe de collega-internetspecialisten dachten over de haalbaarheid van deze droom binnen 10 jaar. De resultaten: 47% was het eens met onderstaand statement: “By 2020, the semantic web envisioned by Tim Berners-Lee will not be as fully effective as its creators hoped and average users will not have noticed much of a difference.” 41% was het eens met onderstaand statement: "By 2020, the semantic web envisioned by Tim Berners-Lee and his allies will have been achieved to a significant degree and have clearly made a difference to average internet users.” (Bron: PewInternet, "The Fate of the Semantic Web") Overige hadden geen mening, conclusie: de meerderheid gelooft niet dat deze droom in 2020 gerealiseerd kan worden. De geinterviewden geven in het rapport ook weer wat de redenen zijn waarom dit wel/niet gerealiseerd kan worden. Mij lijkt het vrij onwaarschijnlijk. Aan de andere kant, als ik 10 jaar terug kijk (2000) waren we met z'n allen nog aan het bijkomen van de milleniumbug (en de champagne) en en was ik net gewend aan mijn eerste mobiele telefoon. Kortom, 10 jaar is een lange tijd! Wat hoe ziet het web er volgens jullie uit in 2010? Wat is het "Semantic Web" De droom van Sir Tim Berners-Lee is dat in 2020 dat software-agents geavanceerde taken voor de gebruikers uit kunnen voeren en betekenisvolle verbindingen kunnen leggen tussen delen van informatie. Dit zodanig dat de computers het vervelende werk van het vinden, combineren en reageren op informatie uit het web voor de gebruiker uitvoert. Dit betekent dat de gebruiker alleen met de resultaten van deze acties geconfronteerd wordt. In onderstaand document worden de responses van de verschillende deelnemers samengevat in een aantal stellingen die de mening van deze personen representeren, bijvoorbeeld: "Creating the semantic web is a difficult thing that will depend on machines that can straighten out the massive confusions and complications that humans create." Wat is het "Semantic Web" In het rapport wordt de volgende illustratie van het Semantic Web beschreven: The entertainment system was belting out the Beatles’ “We Can Work It Out” when the phone rang. When Pete answered, his phone turned the sound down by sending a message to all the other local devices that had a volume control. His sister, Lucy, was on the line from the doctor’s office: “Mom needs to see a specialist and then has to have a series of physical therapy sessions. Biweekly or something. I’m going to have my agent set up the appointments.” Pete immediately agreed to share the chauffeuring. At the doctor’s office, Lucy instructed her Semantic Web agent through her handheld Web browser. The agent promptly retrieved information about Mom’s prescribed treatment from the doctor’s agent, looked up several lists of providers, and checked for the ones in-plan [eligible for insurance coverage] for Mom’s insurance within a 20-mile radius of her home and with a rating of excellent or very good on trusted rating services. It then began trying to find a match between available appointment times (supplied by the agents of individual providers through their Web sites) and Pete’s and Lucy’s busy schedules. In a few minutes the agent presented them with a plan. Pete didn’t like it— University Hospital was all the way across town from Mom’s place, and he’d be driving back in the middle of rush hour. He set his own agent to redo the search with stricter preferences about location and time. Lucy’s agent, having complete trust in Pete’s agent in the context of the present task, automatically assisted by supplying access certificates and shortcuts to the data it had already sorted through. Almost instantly the new plan was presented: a much closer clinic and earlier times—but there were two warning notes. First, Pete would have to reschedule a couple of his less important appointments. He checked what they were—not a problem. The other was something about the insurance company’s list failing to include this provider under physical therapists: “Service type and insurance plan status securely verified by other means,” the agent reassured him. “(Details?)” Lucy registered her assent at about the same moment Pete was muttering, “Spare me the details,” and it was all set. (Of course, Pete couldn’t resist the details and later that night had his agent explain how it had found that provider even though it wasn’t on the proper list.) (Bron: PewInternet, "The Fate of the Semantic Web") Dowload het rapport bij: http://pewinternet.org/Reports/2010/Semantic -Web.aspx