In tijden van transitie is creativiteit een essentieel middel om te overleven. Maar waar komen de beste ideeën vandaan?
De transitie vraagt van ons om ook het schijnbaar onmogelijke mogelijk te maken. Geconditioneerd kijken we naar de huidige transitie. Geconditioneerd vanuit een industrieel tijdperk kijken we naar de hedendaagse problematieken. We willen zelfs problemen oplossen met oplossingen die die problemen hebben veroorzaakt. Albert Einstein had hierover een mooie uitspraak. Maar waar komen nu de beste inspirerende en baanbrekende ideeen vandaan?
Steven Johnson doet een poging om ons hier inzicht in te geven. Hij geeft hierbij aan dat briljante ideeen ook vooral tijd nodig hebben en de juiste omgeving. Hierbij benoemt hij ook verschillende principes om goed ideeën te koesteren en tot wasdom te laten komen. Hierbij haalt hij een paar mooie voorbeelden aan.
Belangrijkste boodschap vanuit Extend Limits is dat het nu tijd is om naast het in stand houden van de organisatie nu ook de tijd is aangebroken om alles binnen je organisatie in twijfel te trekken. Vraag je af waarom je de dingen doet zoals je ze doet en of dat niet radicaal anders kan. Vaak kan en moet het veel beter en anders. De transitie naar de nieuwe wereld vraagt dat van ons. Een wereld waarin transparantie overheerst en de consument de voornaamste marktpartij is. Een wereld waarin sprake is van microproductie en personalisering dood is. Het gaat om het contextueel benaderen van de klant. Ook gaat het niet meer om het fysieke product maar om de ervaring rondom het product. Het is slechts een beperkte beschrijving van de nieuwe wereld.
Centrale vraag is: doe je nu de goede dingen om je voor te bereiden op de toekomst. Of ben je vooral bezig om het heden te vercommercialiseren en het verleden efficienter te maken. Deze houding is naar mijn mening dodelijk in een periode van transitie.