Geobsedeerd door Facebook (deel II)

Zoals we in ons voorgaande artikel over de schijnbare Facebook obsessie (Geobsedeerd door Facebook deel I) al schreven moet er bij een obsessie sprake zijn van een dwangmatigheid. Ik stelde toen dat ik geen dwangmatigheid ervaar maar ik begrijp uit gesprekken dat sommigen mensen daar toch anders over denken. Mensen voelen zich genoodzaakt om op Facebook te gaan om 'verbonden' te blijven met hun vrienden. Communicatie verloopt steeds vaker via Facebook of andere social media platformen wat ervoor zorgt dat mensen die niet hierin mee willen, 'achtergesteld' dreigen te worden. Dit omdat ze een belangrijk deel van de maatschappelijke communicatie missen. Die gaat namelijk steeds meer via deze platformen. Kunnen we dan spreken van een Facebook obsessie?

Ik wil deze stelling graag aan jullie voorleggen. Zijn jullie van mening dat de wereld steeds meer geobsedeerd raakt door de Facebook stroming of valt het allemaal wel mee?

Om nogmaals mijn mening hierover te uiten denk ik dat we gewoon door een heel normaal ontwikkelproces gaan van de digitalisering van onze dialoog. We zien daarbij ook twee werelden met elkaar versmelten (fysiek en virtueel, transrealiteit) en dat brengt allerlei nieuwe mogelijkheden met zich mee. We zien een scala aan trends die nu snel tot wasdom komen en een platform waar deze trends samenkomen. Een voorbeeld van zo'n platform is dus Facebook. Het lijkt een obsessie maar we zien gewoon de mensheid transformeren naar een andere (meer menselijke en sociale) manier van communicatie. Dat is even wennen en dat zal ook negatieve aspecten naar voren brengen waar we mee moeten leren omgaan. Denk aan privacy. 

Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken?