Call of Life: the 6th mass extinction
We bevinden ons op een essentieel kruispunt in de geschiedenis van de mens. We kunnen het niet ontkennen en we weten dat het anders moet. Het is 'trash the system or crash the planet'.
In een periode van transitie is er sprake van meerdere vormen van crisis. Zo is er nu bijvoorbeeld een crisis in vertrouwen, in zorg, onderwijs, het financiële stelsel en uiteraard milieu. Het zijn slechts enkele voorbeelden. We kunnen er niet omheen en we weten dat het ons allemaal zal raken. De jaren van extreme groei van de afgelopen 200 jaar zullen we niet meer meemaken. Tenminste niet op de manier zoals we het kennen. We zullen groei moeten herdefiniëren. Een belangrijke trend die ik als trendwatcher zie is dan ook 'herdefinitie van groei'.
Groei zit niet meer in 'het fysieke' en in het consumeren. Groei bevind zich in het immateriële. Het is de omslag van materiële welvaart naar immaterieel welzijn. Dit betekent heel veel voor het kapitalistische systeem waarin we ons nu bevinden. Het houdt in dat we anders naar organisaties moeten kijken. Overheden moeten anders naar maatschappijen kijken en krijgen een andere rol. Het betekent een mindshift die we als maatschappij moeten doormaken. Een mindshift waarin we geen keuze hebben. Het is zoals gezegd: trash the system or crash the planet.
Call of Life
De film Call of Life is zeker geen vrolijke. De film uit 2010 biedt inzicht in de verschillende gigantische uitdagingen die de mensheid heeft op het gebied van milieu. De film laat ook zien hoe bedreigend de situatie op dit moment is. Wetenschappers spreken zelfs over een proces van 'mass-extinction' wat nu gaande is op onze planeet.
De onderstaande trailer is wat dat betreft al confronterend genoeg. We kennen de films inmiddels wel die ons waarschuwen voor de toekomst van onze planeet. Al Gore is hier natuurlijk een van de meest bekende voorvechters van. De vraag is of er nu wel voldoende wordt gedaan? Zien we de noodzakelijke verandering plaatsvinden?
Bij organisaties en overheden zien we duurzaamheid op de agenda staan. Het is allang geen trend meer maar een noodzakelijke houding. Alleen zien we dat deze houding nog altijd wordt overkoepeld door de drang naar groei en winstmaximalisatie. Was duurzaamheid een aantal jaren geleden nog een 'marketingding' inmiddels is het bij veel organisaties breder verankert. Toch zijn we er nog lang niet. Hier moeten we niet alleen naar de organisaties en overheden kijken maar ook naar onszelf. Want als de maatschappelijke druk naar duurzaamheid groter wordt dan zullen organisaties en overheden ook zeker moeten volgen.
De film Call of Life zet je hierbij zeker aan het denken.
