We willen pas leren als het al bekend is...Bij het selecteren van ideeën (waarmee gaan we verder, wat laten we nu even liggen), komt een interessant fenomeen naar boven: de creadox.
Een handig hulpmiddel om ervoor te zorgen dat de meest radicale ideeën niet als eerste worden afgewezen, gebruik ik met name tijdens brainstorms een eenvoudige techniek. Op het moment dat er een aantal ideeën beschikbaar is, krijgen alle beslissers en bedenkers twee kleuren stickertjes: groene en rode. De groene stickers mogen ze uitdelen aan de meest haalbare ideeën, de rode aan de meest aantrekkelijke. Dat lijkt hetzelfde (immers: verandering is eng), maar het is het niet! Haalbare ideeën zijn voor de organisatie aantrekkelijk omdat ze (eenvoudig) implementeerbaar zijn. Haalbare ideeën zijn voor de betrokkenen aantrekkelijk omdat ze uitvoerbaar zijn (je kunt ermee scoren) en omdat ze – gegeven de haalbaarheid – tot minder verandering zullen leiden.
Maar haalbare ideeën leiden niet noodzakelijkerwijs tot heel veel meer toegevoegde waarde voor de klant. Aantrekkelijke ideeën zijn aantrekkelijk omdat ze voor de klant tot echte meerwaarde leiden. Ik beschrijf de aantrekkelijke ideeën meestal met: ‘Oh, als dat toch eens mogelijk zou zijn – gelukzalige blik’.
Doordat bij de tweede categorie ideeën – de aantrekkelijke – de stemmers niet hoeven te letten op de haalbaarheid, maar uitsluitend op het feit of het een mooi idee is, zullen ze de voor het innovatie noodzakelijke veranderingen (zowel voor de organisatie als voor henzelf) grotendeels buiten beschouwing laten.
De crux zit ‘m in het vervolg. Alle ideeën die groen gestickerd zijn (en dus volgens de stemmers ‘eenvoudig realiseerbaar’) kunnen direct doorgeschoven worden naar de normale lijnorganisatie. Verbeteringen die eenvoudig realiseerbaar zijn, horen niet thuis bij een innovatieafdeling, maar vallen onder het normale continu verbeterwerk van de lijn. De innovatieafdeling kan zich vervolgens storten op de aantrekkelijke ideeën. Aan hen de schone taak om deze schijnbaar niet-realiseerbare ideeën zodanig uit te werken en te bewerken, dat ze implementeerbaar worden.
In een serie blogs behandel ik telkens een onderdeel uit het innovatieproces. Eerder beschouwend dan actueel, meer over het proces dan over de innovatie-inhoud. De onderwerpen staan min of meer los van elkaar. Het zijn capita selecta. Ziet u graag een specifiek onderwerp behandeld: aarzel niet om te reageren of een vraag te stellen.
Volgende week: Het hybride model
NB: Delen van deze blog zijn afkomstig uit het boek: ”Ideeën genoeg, slagvaardig innoveren in de dienstverlening”. Zie voor meer informatie: www.hetlampjelinksonder.nl