Smart dust: alles en iedereen verbonden
Een belangrijke verstorende factor voor de toekomst is het alomvattende netwerk. Met een verstorende factor bedoelen we een ontwikkeling die een vergaande impact heeft op maatschappij, organisatie en mens.
Smart Dust is allang een bekend fenomeen. Het is in de jaren 90 bedacht door Chris Bister. Hij had het idee om chips zo klein (of groot) als zandkorrels te maken en die te strooien over specifieke terreinen. De omvang van de zandkorrel is nog niet gerealiseerd maar het wordt al toegepast door bijvoorbeeld het Amerikaanse leger. Al is dit een groot geheim over het hoe en wat. Smart Dust kan worden gestrooid over een groep mensen waardoor deze makkelijk traceerbaar zijn. De geruchten gaan dat het is gebruikt in Afghanistan. Maar het kan ook worden ingezet binnen omgevingen en landschappen waarbij Smart Dust continu de omgeving analyseert.
Hoe ver de ontwikkelingen precies zijn binnen Smart Dust is niet geheel duidelijk. Zover ik weet is er al Smart Dust die zelf voorzienend is. Dit is uiteraard een belangrijke randvoorwaarde voor het succes van deze ontwikkeling. Door middel van zonlicht kunnen deze deeltjes zichzelf opladen. Dust Networks heeft zelfs een batterij ontworpen die de apparaten vijf tot tien jaar lang kan voorzien van stroom. De grootte is nog wel een 'probleem' maar dat kan toch niet lang meer duren. We zullen dan ook in de nabije toekomst (10 jaar) meer en meer toepassingen zien van Smart Dust. En dit niet alleen in de militaire industrie maar ook binnen onze maatschappij.Ik denk ook dat Smart Dust een belangrijke ontwikkeling gaat spelen rondom de verstorende factor; het alomvattende netwerk. Dit omdat Smart Dust het middel is om alles en iedereen met elkaar te verbinden.
De man in Nederland die hierin actief is, is natuurlijk Hans Appel van SUN.
