Nieuwe business modellen

Eddy Obeng (zie ook Eddie over de "Relatie tussen emotie en leiderschap", een aanrader!) geeft een lezing over het bestaande business model en confronteert de luisteraars met alternatieven. Als voorbeeld noemt hij Google. Hier wordt een dienst geleverd zonder dat de gebruikers hiervoor betalen. Zijn betoog luidt dan ook dat de omstandigheden niet de beperkende factoren voor een succesvol business model zijn, maar dat de beperking ligt in de creativiteit van de ondernemer om na te gaan welke andere partijen en mogelijkheden er zijn om betaald te worden. Een ander voorbeeld die hij noemt is een verkoper van machines waarbij de verkoop instort. Misschien moet hij in plaats van machines verkopen verzekeringen gaan verkopen die er voor zorgen dat als je machine stuk gaat hij direct een nieuwe levert.

Een ander inspirerend voorbeeld hoorde ik over de muziekindustrie. Sellaband is een verademend alternatief voor de huidige business modellen in de muziekindustrie. Zoals jullie weten staan deze zwaar onder druk. Sellaband pakt het anders aan. Een band kan zelfstandig een productie van een album initiëren. Om deze productie te bekostigen kunnen de fans investeren in deze productie. Zodra het benodigde geld binnen is, gaat de productie van start en krijgen de deelnemers het album. Daarnaast is het mogelijk dat de investeerders delen in de toekomstige opbrengsten. Inmiddels is er al meer dan $ 2,5 mln opgehaald. Afgelopen week heeft Public Enemy zich aangesloten bij dit concept. De platenmaatschappijen staan hier buiten spel. Een mooi voorbeeld waarbij de consument prosument wordt.