De werknemer van de toekomst

We zien een jonge mondige werknemer ontstaan die excelleert in netwerken, nieuwe media en over de organisatiegrenzen heen kijkt. Het is de medewerker die binnen de hedendaagse starre organisatie structuren en management by control moeilijk kan functioneren. Hier stond recent een zeer interessant artikel in het FD over Werknemer 2.0.

TNO, waarvan trouwens ook iemand in het artikel uit het FD wordt geciteerd, heeft onderzoek gedaan naar de belangrijkste uitdagingen voor de arbeidsmarkt richting de toekomst. In mijn ogen is een van de belangrijkste uitdaging de kloof overbruggen tussen organisaties met haar gevestigde en ouderwetse opvattingen met een geheel nieuwe generatie werknemers die denken volgens het 2.0 principe. Openheid, transparantie en collectieve intelligentie.

TNO ziet de volgende ontwikkelingen voor de arbeidsmarkt in 2020. De manager verlangt medewerkers die flexibel en mobiel zijn en uitstekend kunnen netwerken. Dit is werknemer 2.0 maar zijn dan ook organisaties gemigreerd naar enterprise 2.0 en wat voor type is dan die manager. De stijl van management anno 2007 is absoluut niet succesvol over 10 jaar. Dan wordt controle en sturing als negatief ervaren door de nieuwe generatie werknemers. Volgens TNO is 75 procent van alle vrouwen in 2020 aan het werk en het aantal vrouwen op leidinggevende posities blijft ook dan toenemen. Een bekende en goede trend in mijn ogen.

Een belangrijke trend die TNO ziet is die van de sociale economie. Wordt de virtuele wereld sociaal...zien we dit ook plaatsvinden in de fysieke wereld. Kenmerkend voor de sociale economie is dat iedereen in deze economie kan meedoen. Dus ook mensen met minder vaardigheden op bijvoorbeeld het gebied van netwerken. Wel ziet men een gevaar voor polarisatie op de gebieden van inkomen, onderwijs en toegang tot de informatiemaatschappij.