Computerchips die zichzelf samenstellen

Doordat de huidige computerchips steeds kleiner worden, wordt het steeds lastiger om met de huidige lithografische wijze de computerchips te produceren. Deze methode werd de afgelopen 50 jaar gebuikt bij de productie van chips. MIT onderzoekt een alternatief waarbij moleculen zicht zelfstandig in een patroon rangschikken zodat deze een schakeling vormen. Onderzoekers hebben een belangrijke stap gezet om deze werkwijze praktisch toe te kunnen passen.

In de huidige productie van chips wordt, wordt materiaal op silicium gedampt, vervolgens belicht en deze belichte delen worden vervolgens weggeëtst. Laagje voor laagje wordt zo de chip gebouwd en ontstaan de noodzakelijke patronen. Met gewoon licht kan maar een beperkte minimale afmetingen gerealiseerd worden. Om nog kleinere structuren te kunnen maken wordt gebruik gemaakt van elektronenbundels in plaats van licht. Doordat deze bundels niet in een keer de hele chip kunnen belichten moeten deze als een soort grasmaaier in banen over de chip geleid worden. Dit neem veel tijd in beslag en is daarom kostbaar.

Het alternatief is de elektronenbundel te gebruiken om een soort paaltjes te maken op de schip en een polymeer te gebruiken die automatisch tussen deze paaltjes gaat liggen. Door polymeren met verschillende lengte en eigenschappen te gebruiken worden structuren gecreëerd op de chip. Bij verhitting worden sommige polymeren glas, en anderen verdampen, waarna er weer geëtst kan worden in het silicium.

Een nieuwe methode om de steeds kleiner wordende chips te kunnen blijven produceren, waardoor de wet van Moore voorlopig nog stand houdt (iedere twee jaar een verdubbeling van het aantal transistors op 1 chip).

Bron: MIT
Lees meer in de publicatie: Nature